‘George, beste kerel, dit is een noodgeval. Ik heb dringend iets nodig om mijn overwerkte zenuwen weer enigszins in het gareel te krijgen. Het is jouw vak om te weten wat het beste helpt. Nee, nee dit is geenszins een geval van paniek. Nee, je biedt nu gastvrijheid aan een verwarde persoon die uit een speelgoedwinkel komt. Dat was voor mij altijd al een onthutsende ervaring. Ik krijg daar meteen het gevoel dat ik beland ben in een grot met monsters van verschillende pluimage die een onverzadigbare behoefte aan plastic en batterijen hebben. Daar is nu het ongemak van verlanglijstje punt NL bijgekomen.
In de tijd van de handgeschreven verlanglijstjes had het vervullen van kinderwensen nog wel iets aandoenlijks. Je las elestriese trijn en je liet je verleiden tot een te dure aankoop. In de hoop dat de jongen een voorbeeld zou nemen aan de correcte schrijfwijze op de doos. Ik heb niet wetenschappelijk verantwoord kunnen vaststellen of dat effect zich daadwerkelijk heeft voltrokken.
Het verlanglijstje was altijd een uiting van persoonlijke voorkeur en betrokkenheid.Tegenwoordig moet je het op je mobiele telefoon downloaden en krijg je dwingend voorgeschreven en nadrukkelijk gespecificeerd wat moet worden aangeschaft. Met een plaatje, een productomschrijving, de prijs en de leveranciers die het spul op voorraad hebben. De onvermijdelijke volgende stap is dat je op de sofa het gekozen product afvinkt, de voorkeur voor de soort verpakking aangeeft, per Ideal betaalt en het cadeau wordt keurig op tijd  bij de jarige thuis afgeleverd. Een verjaardag is dan een feestje voor de bezorgers van al die cadeautjes. Dat komt tegemoet aan mijn natuurlijke afkeer van festiviteiten in familiekring, maar daar heb ik me overheen gezet als het om mijn kleinkinderen gaat en dat contact wordt nu gedigitaliseerd.

Onthande opa en oma
Daar loop je dan als onthande opa en oma met je mobiel door de winkel. Je klikt het verlangde cadeau aan en vergelijkt met wat er in de schappen staat. Het klopt nooit, maar je haalt het niet in je hoofd om af te wijken, want ik vrees dat dan je telefoon buiten werking wordt gesteld. Klik ik iets van vrolijke Emma aan. Kom ik bij een dame terecht die mij op professionele basis en tegen een geringe vergoeding een plezier wil doen.
Denk je dat je eindelijk opgelucht kunt ademhalen en een cadeau kunt doorstrepen dan wacht je een koude douche. Daarmee bedoelen ze niet dat je met een potloodje een streep moet zetten, maar dat je je e-mailadres en een wachtwoord dient in te invullen. Geloof jij ook niet, George, dat het fenomeen wachtwoord aanzienlijk heeft bijgedragen aan de toename van het aantal verwarde personen?
Bij de kassa was gelukkig slechts één moeder met een kleine jongen voor ons. De aankoop kostte 27,90 euro. Vergeet ik nooit meer, want ze grabbelde in haar tas en legde een plastic zak met muntjes op de toonbank. Zijn spaargeld, zei ze alsof het een Mayaschat betrof. Ik schrok van mezelf toen ik – digibeet uit overtuiging – haar na vijf minuten centen tellen, toebeet: weet u dan niet dat je digitaal kunt sparen? Mijn vrouw keek mij aan en adviseerde om er even tussenuit te gaan en haar met een kwartiertje af te lossen. George, het lukt jou vast om voor die tijd nog zo’n helende versnapering te schenken.’

LEUK ALS U REAGEERT